தமிழ் இலக்கணம் (Tamil Grammar)
மொழியையும் இலக்கியத்தையும் பிழையின்றி கற்க ஓர் எளிய வழிகாட்டி
இலக்கணம் என்றால் என்ன?
ஒரு மொழியைப் பிழையின்றிப் பேசவும் எழுதவும் துணை செய்வது இலக்கணம் ஆகும். தமிழ் இலக்கணம் ஐந்து வகைப்படும். அவை ஐந்திலக்கணம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
எழுத்து இலக்கணம்
ஒலி வடிவமாகவும் வரி வடிவமாகவும் எழுதப்படுபவை எழுத்துகள் ஆகும்.
- முதலெழுத்துக்கள்: உயிரெழுத்து (12), மெய்யெழுத்து (18) - மொத்தம் 30.
- சார்பெழுத்துக்கள்: உயிர்மெய், ஆயுதம், உயிரளபெடை உள்ளிட்ட 10 வகைகள்.
சொல் இலக்கணம்
ஒரு எழுத்து தனித்து நின்றோ அல்லது பல எழுத்துகள் சேர்ந்து நின்றோ பொருள் தருவது சொல்.
- வகைகள்: பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல், இடைச்சொல், உரிச்சொல்.
- பகுப்பு: இலக்கிய வகைச் சொற்கள் (இயற்சொல், திரிசொல், திசைச்சொல், வடசொல்).
பொருள் இலக்கணம்
வாழ்வியல் நெறிகளையும் ஒழுக்கங்களையும் கூறுவது. இது தமிழுக்கே உரிய சிறப்பு.
- அகப்பொருள்: உள்ளத்து உணர்வுகள் மற்றும் அன்பு சார்ந்த வாழ்க்கை (குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை).
- புறப்பொருள்: வீரம், கொடை, கல்வி மற்றும் போர் பற்றிய செய்திகள்.
யாப்பு இலக்கணம்
செய்யுள் அல்லது கவிதை இயற்றுவதற்கு உரிய விதிகளைக் கூறுவது யாப்பிலக்கணம்.
- உறுப்புகள்: எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை.
- பாமேடை: வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா.
அணி இலக்கணம்
செய்யுளுக்கு அழகு சேர்ப்பது அணி. சொல்லாலும் பொருளாலும் அழகுபடுத்துவது.
- முக்கிய அணிகள்: உவமையணி, உருவக அணி, தற்குறிப்பேற்ற அணி, வஞ்சப்புகழ்ச்சி அணி.
தலைப்பு: தமிழ் இலக்கணம்: பெயர்ச்சொல் மற்றும் அதன் 6 வகைகள் - முழு விளக்கம்!
பெயர்ச்சொல் என்றால் என்ன?
ஒன்றன் பெயரைக் குறிக்கும் சொல் பெயர்ச்சொல் எனப்படும். இது திணை, பால், எண், இடம் ஆகியவற்றை உணர்த்தும், ஆனால் காலம் காட்டாது.
பெயர்ச்சொல்லின் வகைகள்:
தமிழில் பெயர்ச்சொல் ஆறு வகைப்படும்:
- பொருட்பெயர்: உயிருள்ள அல்லது உயிரற்றப் பொருட்களைக் குறிப்பது. (எ.கா: மரம், புத்தகம், கவிதா).
- இடப்பெயர்: ஒரு இடத்தைக் குறிக்கும் பெயர். (எ.கா: சென்னை, பள்ளி, பூங்கா).
- காலப்பெயர்: காலத்தைக் குறிக்கும் பெயர். (எ.கா: நிமிடம், நாள், சித்திரை).
- சினைப்பெயர்: ஒரு முழுப் பொருளின் உறுப்பைக் குறிக்கும் பெயர். (எ.கா: கை, இலை, கிளை).
- பண்புப்பெயர் (குணப்பெயர்): ஒரு பொருளின் பண்பை (நிறம், வடிவம், அளவு, சுவை) குறிப்பது. (எ.கா: வட்டம், இனிமை, செம்மை).
- தொழிற்பெயர்: ஒரு தொழிலைக் குறிக்கும் பெயர். (எ.கா: ஆடுதல், படித்தல், ஓட்டம்).
1. வினைச்சொல் (Verb)
ஒரு பொருளின் செயலை (வினை) உணர்த்தும் சொல் வினைச்சொல் எனப்படும். இது காலம் காட்டும்.
வினைச்சொல்லின் வகைகள்:| வகை | விளக்கம் | எடுத்துக்காட்டு |
|---|---|---|
| முற்று வினை | பொருள் முற்றுப் பெற்ற வினைச்சொல். | படித்தான், வந்தாள். |
| எச்ச வினை | பொருள் முற்றுப் பெறாத வினைச்சொல். | படித்து, வந்த. |
| தெரிநிலை வினை | காலத்தையும் செயலையும் வெளிப்படையாகக் காட்டும். | எழுதினான் (கடந்த காலம்). |
| குறிப்பு வினை | காலத்தை மறைமுகமாகக் காட்டும் (பண்பு/பெயர் அடிப்படையில்). | அவன் நல்லன். |
2. வேற்றுமை உருபுகள் (Tamil Cases)
பெயர்ச்சொல்லின் பொருளை வேறுபடுத்திக் காட்டுவது வேற்றுமை எனப்படும். இது எட்டு வகைப்படும்.
| வேற்றுமை | உருபு | பெயர் | எடுத்துக்காட்டு |
|---|---|---|---|
| முதல் வேற்றுமை | இல்லை | எழுவாய் வேற்றுமை | கண்ணன் வந்தான். |
| இரண்டாம் வேற்றுமை | ஐ | செயப்படுபொருள் வேற்றுமை | மரம் வெட்டினான் (மரத்தை). |
| மூன்றாம் வேற்றுமை | ஆல், ஆன், ஓடு, ஓடு | கருவி/உடன்நிகழ்ச்சி | அரிவாளால் வெட்டினான். |
| நான்காம் வேற்றுமை | கு | கொடை/தகுதி/நிமித்தம் | ஊருக்குச் சென்றான். |
| ஐந்தாம் வேற்றுமை | இன், இல் | நீங்கல்/ஒப்பு/எல்லை | தலையின் இழிந்த மயிர். |
| ஆறாம் வேற்றுமை | அது, ஆது, அ | உடைமை வேற்றுமை | எனது புத்தகம். |
| ஏழாம் வேற்றுமை | கண் (மேல், கீழ், உள்) | இட வேற்றுமை | வீட்டின் கண் இருந்தான். |
| எட்டாம் வேற்றுமை | இல்லை | விளி வேற்றுமை | கண்ணா வா! (அழைத்தல்) |
1. அணி இலக்கணம் (Figures of Speech)
செய்யுளுக்கு அழகு சேர்ப்பது அணி எனப்படும். 'அணி' என்ற சொல்லுக்கு 'அழகு' என்பது பொருள்.
| அணி வகை | விளக்கம் & சான்று |
|---|---|
| உவமையணி | ஒரு பொருளை மற்றொரு பொருளுடன் 'போல', 'புரைய' போன்ற உவம உருபுகள் வெளிப்படையாக வருமாறு ஒப்பிடுவது. எ.கா: மயில் போல ஆடினாள். |
| உருவக அணி | உவமை வேறு, உவமிக்கப்படும் பொருள் வேறு என்று இல்லாமல் இரண்டும் ஒன்றே எனத் தோன்றக் கூறுவது. எ.கா: தமிழ்த்தேன், அறிவு விளக்கு. |
| வஞ்சப்புகழ்ச்சி அணி | புகழ்வது போலப் பழிப்பதும், பழிப்பது போலப் புகழ்வதும் ஆகும். எ.கா: "தேவர் அனையர் கயவர்..." (கயவர்களைத் தேவர்களுக்கு இணையாகப் புகழ்வது போலப் பழித்தல்). |
2. புணர்ச்சி இலக்கணம் (Sandhi)
நிலைமொழியின் ஈறும் வருமொழியின் முதலும் இணைவதைப் புணர்ச்சி என்கிறோம்.
மாற்றம் ஏதுமின்றி இணைவது. (எ.கா: பொன் + வளையல் = பொன்வளையல்)
புதிதாக ஓர் எழுத்துத் தோன்றுதல்
தமிழ் + தாய் = தமிழ்த்தாய்
ஓர் எழுத்து வேறொரு எழுத்தாக மாறுதல்
கல் + சிலை = கற்சிலை
ஓர் எழுத்து மறைந்து போதல்
மரம் + வேர் = மரவேர்
ஆழ்ந்த தமிழ் இலக்கண ஆய்வு (Deep Search)
நன்னூல் மற்றும் தொல்காப்பியக் குறிப்புகளின் தொகுப்பு
1. சார்பெழுத்துக்கள் - ஆழமான பார்வை
வெறும் 10 வகைகள் என்று மட்டும் பார்க்காமல், அவற்றின் உட்பிரிவுகளையும் மாத்திரைகளையும் காண்போம்.
குற்றியலுகரம் (6 வகை)
- நெடில்தொடர்: பாகு (பா - நெடில்)
- ஆய்தத்தொடர்: எஃகு
- உயிர்த்தொடர்: அரசு (ர = ர்+அ)
- வன்தொடர்: படிப்பு
- மென்தொடர்: பந்து
- இடைத்தொடர்: கொய்து
அளபெடை (மாத்திரை நீட்டிப்பு)
உயிரளபெடை: செய்யுளிசை, இன்னிசை, சொல்லிசை என மூவகைப்படும்.
ஒற்றளபெடை: ங், ஞ், ண், ந், ம், ன், வ், ய், ல், ள் மற்றும் ஆய்தம் (11 எழுத்துக்கள் மட்டும் அளபெடுக்கும்).
2. சொல்லியல் - நுணுக்கங்கள்
பெயர்ச்சொல் மற்றும் வினைச்சொல் புணரும்போது ஏற்படும் மாற்றங்கள்.
| தலைப்பு | ஆழ்ந்த விளக்கம் (Nannul Nuances) | உதாரணம் |
|---|---|---|
| வினைமுற்று | திணை, பால், எண், இடம், காலம் ஆகிய ஐந்தையும் காட்டும். | வந்தான் (உயர்திணை, ஆண், ஒருமை, படர்க்கை, இறந்தகாலம்) |
| தொழிற்பெயர் | விகுதி பெற்ற தொழிற்பெயர், முதனிலை திரிந்த தொழிற்பெயர். | வாழ்தல், சுடு (சூடு) |
| பகுபத உறுப்புகள் | பகுதி, விகுதி, இடைநிலை, சாரியை, சந்தி, விகாரம் என 6 உறுப்புகள். | செய்தார் (செய்+த்+ஆர்) |
3. அகப்பொருள் - கருப்பொருள் அட்டவணை
ஒவ்வொரு திணைக்கும் உரிய தெய்வம், மக்கள், உணவு போன்ற நுணுக்கங்கள்.
| திணை | தெய்வம் | மக்கள் | பறை / இசை |
|---|---|---|---|
| குறிஞ்சி | முருகன் | குறவர், குறத்தியர் | தொண்டகம் / குறிஞ்சிப்பண் |
| முல்லை | திருமால் | ஆயார், ஆய்ச்சியர் | ஏறுகோட்பறை / முல்லைப்பண் |
| மருதம் | இந்திரன் | உழவர், உழத்தியர் | மணமுழவு / மருதப்பண் |
| நெய்தல் | வருணன் | பரதவர், நுளைச்சியர் | மீன்கோட்பறை / செவ்வழிப்பண் |
| பாலை | கொற்றவை | எயினர், எயிற்றியர் | துடி / பாலைப்பண் |
புணர்ச்சி இலக்கணம்
விதிகளும் விளக்கங்களும் (Clean & Professional Edition)
உயிரீற்றுப் புணர்ச்சி
நிலைமொழி இறுதியில் உயிரும், வருமொழி முதலில் உயிரும் வரும்போது இடையில் மெய் தோன்றும்.
| பிரிப்பு | புணர்ச்சி | காரணம் |
|---|---|---|
| கிளி + அழகியது | கிளியழகியது | 'இ' வந்ததால் 'ய்' தோன்றியது |
| பூ + அழகியது | பூவழகியது | 'ஊ' வந்ததால் 'வ்' தோன்றியது |
மெய்யீற்றுப் புணர்ச்சி
நிலைமொழி மெய்யும் வருமொழி உயிரும் இயல்பாக இணைதல்.
| நிலைமொழி ஈறு | வருமொழி முதல் | முடிவு |
|---|---|---|
| வாள் | அவன் | வாளவன் |
| புகழ் | ஏந்தி | புகழேந்தி |
குற்றியலுகரப் புணர்ச்சி
வருமொழியில் உயிர் வரும்போது நிலைமொழி உகரம் மெய்யை விட்டு ஓடும்.
| எடுத்துக்காட்டு | மாற்றம் | விளக்கம் |
|---|---|---|
| காது + இனிது | காதினிது | த் + உ + இ ➔ த் + இ ➔ தி |
| பந்து + ஆட்டம் | பந்தாட்டம் | த் + உ + ஆ ➔ த் + ஆ ➔ தா |
புணர்ச்சி விதிகள் (Sandhi Rules)
உயிரீறு மற்றும் மெய்யீற்றுப் புணர்ச்சிகளின் ஆழ்ந்த விளக்கம்
1. உயிரீற்றுப் புணர்ச்சி (Vowel Ending)
நிலைமொழியின் இறுதியில் உயிரெழுத்து இருந்து, வருமொழியின் முதலில் உயிரெழுத்து வந்தால், இரண்டு உயிர்களும் நேரடியாக இணையாது. இடையில் ஒரு மெய்யெழுத்து தோன்றும். இதற்கு உடம்படுமெய் என்று பெயர்.
| வகை | பிரிப்பு | புணர்ச்சி | விளக்கம் |
|---|---|---|---|
| யகர மெய் | மணி + அடி | மணியடி | மணி (ண்+இ) - இகரம் ஈற்றில் வந்ததால் 'ய்' தோன்றியது. |
| வகர மெய் | பல + இனம் | பலவினம் | பல (ல்+அ) - அகரம் ஈற்றில் வந்ததால் 'வ்' தோன்றியது. |
2. மெய்யீற்றுப் புணர்ச்சி (Consonant Ending)
நிலைமொழியின் ஈற்றில் மெய்யெழுத்து நின்று, வருமொழியின் முதலில் உயிரெழுத்து வந்தால், அவை இரண்டும் 'உடல்மேல் உயிர் வந்து ஒன்றுவது இயல்பே' என்ற விதிப்படி இணையும்.
| பிரிப்பு | விதி | புதிதாக உருவான சொல் |
|---|---|---|
| கடல் + ஓரம் | ல் + ஓ = லோ | கடலோரம் |
| மண் + அள்ளினான் | ண் + அ = ண | மண்ணள்ளினான் (தனிக்குறில் முன் ஒற்று இரட்டும் விதிப்படியும் மாறும்) |
3. குற்றியலுகரப் புணர்ச்சி (Kutrialukaram)
நிலைமொழியின் இறுதியில் குற்றியலுகரம் (கு, சு, டு, து, பு, று) இருந்து, வருமொழியின் முதலில் உயிர் வந்தால், நிலைமொழி உகரம் கெட்டு (மறைந்து) உயிர் வந்து இணையும்.
எ.கா: மாசு + அற்றார் ➔ மாசற்றார்
விளக்கம்: மாசு (ச் + உ). வருமொழி 'அ' வந்ததால் 'உ' மறைந்தது. ச் + அ = ச.